فیلم دیشب باباتو دیدم آیدا ۱۳۸۳

فیلم دیشب باباتو دیدم آیدا ۱۳۸۳ | گاهی یک جمله، تمام زندگی را زیر سؤال می‌ برد!

دیشب باباتو دیدم آیدا فیلمی نوجوانانه با موضوعی اجتماعی از رسول صدرعاملی است که در سال ۱۳۸۳ ساخته شد. موسیقی متن این فیلم توسط فریبرز لاچینی و با همکاری علیرضا لاچینی ساخته شده و آلبوم آن در سال ۱۳۸۷ توسط لاچینی مدیا عرضه شد. این فیلم در بیست و سومین جشنواره فیلم فجر در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن (خاطره اسدی) نامزد دریافت سیمرغ بلورین شد. همچنین در نهمین دوره جشن حافظ، رسول صدرعاملی و کامبوزیا پرتوی برای بهترین فیلمنامه سینمایی نامزد دریافت جایزه بودند. دیشب باباتو دیدم آیدا موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم از بیستمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان، جایزه بهترین فیلم از مجمع سینمای کودک و جایزه بهترین فیلمنامه از مجمع سینمای کودک برای رسول صدرعاملی شد. شما کاربران عزیز می توانید فیلم زیبا و سرگرم کننده دیشب باباتو دیدم آیدا را با بالاترین کیفیت موجود و لینک دانلود مستقیم از وب سایت ایرانیان دانلود دریافت نمایید.

خلاصه و موضوع داستان

آیدا، دانش‌آموز سال دوم دبیرستان، از زندگی و خانواده‌اش راضی است. در جریان امتحان‌های آخر سال، دوست و همکلاسی صمیمی‌اش ساناز به او می‌گوید که دیشب پدر و مادرش را دیده است. این در حالی است که دیشب مادر او در خانه بوده، اما پدرش دیر به منزل آمده است. آیدا از ساناز می‌رنجد و ساناز نیز اصراری نمی‌کند، اما آیدا به تدریج به رفتار پدرش مشکوک می‌شود.

نقد و بررسی فیلم دیشب باباتو دیدم آیدا

دیشب باباتو دیدم آیدا به گونه‌ای تعمدی، آخرین حلقه سه‌گانه سازنده خود محسوب می‌شود. این فیلم در ادامه «دختری با کفش‌ های کتانی» و «من ترانه پانزده سال دارم» ساخته شده است. اگر دو دختر قبلی به واسطه روند روایی ذاتاً محور داستان بودند، اما آیدا را بدون آنکه شأنیت دراماتیک کافی برای چنین استقلالی داشته باشد، محور داستان قرار داده‌اند. مثلث پدر، همسر و معشوقه، به کرات حساسیت ملودراماتیکی فراتر از تمرکز بر آیدا می‌یابد. نقطه قوت دو اثر قبلی صدرعاملی انتخاب بازیگران نقش اول بود (پگاه آهنگرانی و ترانه علیدوستی)، اما صوفی کیانی در نقش آیدا نتوانسته انتظارات را برآورده کند و تصنع در بازی او دیده می‌شود. در مقابل، شراره دولت‌آبادی در نقش همبازی آیدا، امتیاز قابل توجهی برای فیلم به شمار می‌آید. با وجود نقدهایی بر کندی ریتم فیلم و برخی مداخله‌های تصنعی در ساختار روایت، این فیلم در گذر زمان جایگاه خاصی پیدا کرده است.