فیلم دست‌ های خالی ۱۳۸۵

فیلم دست‌ های خالی ۱۳۸۵ | روایتی از مردان میدان

فیلم دست‌ های خالی اثری در ژانر درام، اجتماعی و دفاع مقدس به کارگردانی و نویسندگی ابوالقاسم طالبی و تهیه کنندگی محمدرضا تخت‌کشیان می باشد که در سال ۱۳۸۵ تولید شده است. این فیلم در سال ۱۳۸۶ اکران شد و از جمله مهم ترین بازیگران آن می توان به خسرو شکیبایی، مریلا زارعی، فاطمه گودرزی، مسعود رایگان و اصغر نقی‌ زاده اشاره کرد. این فیلم در مجموعه ای از جشنواره های داخلی از جمله بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر، یازدهمین دوره جشن خانه سینما و دوازدهمین دوره جشن خانه سینما شرکت کرد و عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داد. شما کاربران عزیز می توانید فیلم زیبا و سرگرم کننده دست‌ های خالی را با بالاترین کیفیت موجود و لینک دانلود مستقیم از وب سایت ایرانیان دانلود دریافت نمایید.

خلاصه و موضوع داستان

در خلاصه داستان فیلم دست‌ های خالی چنین آمده است که حوریه که سال‌هاست از اسارت پدرش، امیرحسین، به دست عراقی‌ها می‌گذرد، نسبت به خروج‌های بی‌موقع مادرش، مریم، از منزل مشکوک است و این شک با تلفن‌های ناشناسی که به او می‌شود و در آنها از تصمیم مریم برای ارتباط با یک مرد دیگر صحبت می‌شود افزایش می‌یابد. اما طولی نمی‌کشد حوریه متوجه می‌شود مادرش در این مدت به عیادت امیرحسین که به تازگی آزاد شده و در بیمارستان به سر می‌برد می‌رفته‌است.

امیرحسین که مبتلا به موج‌گرفتگی است به خانه بازمی‌گردد ولی ازدحام‌های پیرامونی و آلودگی‌های صوتی حالش را متشنج می‌کند، ضمن آن که تلفن‌های ناشناس این بار به او هم می‌شود و سلامتش را به مخاطره می‌اندازد. با پیشنهاد حوریه، همه تصمیم می‌گیرند مدتی از تهران دور باشند و به شمال بروند. در سفر عده‌ای از هم‌رزمان سابق امیرحسین نیز به او ملحق می‌شوند. مزاحمت‌های تلفنی همچنان ادامه دارد و در یکی از آنها، به حوریه اعلام می‌شود که فیلم حاوی ارتباط غیراخلاقی مادرش با یک غریبه را از یک زن داخل رستورانی در شهر بگیرد.

حوریه نزد زن جوان که معتاد است می‌رود و با او درگیر می‌شود و طی درگیری، شخصی ناشناس به زن معتاد چاقو می‌زند و او را می‌کشد و قتل به گردن حوریه می‌افتد و حکم اعدامش صادر می‌شود. امیرحسین از طریق هم‌رزمانش متوجه می‌شود همه این ماجراها نقشه‌ای بود از طرف پدر یکی از بسیجی‌هایی که تحت تأثیر او به جبهه آمده و کشته شده و حالا پدر او درصدد انتقام جویی از امیرحسین است و با این نقشه انتقام خود را گرفته و اکنون نیز به خارج گریخته‌است. امیرحسین که از تعقیب این فرد توطئه‌گر ناامید شده، نزد سنجری، پدر دختر مقتول، می‌رود و از او می‌خواهد از قصاص حوریه صرف نظر کند، اما سنجری که یک معتاد الکلی از خدا بریده‌است، پس از رفت و آمدهای مکرر امیرحسین، سرانجام به این شرط که او بتواند شفای پسر بیمارش را از امام حسین بگیرد، حاضر به گذشت می‌شود. امیرحسین یک شبانه‌روز دعا می‌کند و سرانجام معجزه رخ می‌دهد و پسر حالش خوب می‌شود.

نقد و بررسی فیلم دست‌ های خالی

دست‌ های خالی در ادامه‌ی همان دغدغه‌های همیشگی ابوالقاسم طالبی برای رسیدن به سینمای آرمانی و معناگرا ساخته شده، اما به نظر من تفاوت‌هایی با فیلم‌های قبلی و حتی بعدی او دارد. مهم‌ترین وجه تمایزش این است که دغدغه‌اش را با زبان خود سینما و در قالب یک قصه بیان می‌کند؛ هر چند که ممکن است در بعضی قسمت‌ها دچار لکنت یا شعارزدگی شود. با این حال، همه‌ی این نقاط ضعف در چهارچوب ساختاری قرار می‌گیرد که کارگردان برای خودش و مخاطبش طراحی کرده است.

دست‌ های خالی که به خاطر بیماری قلبی کارگردان با چند ماه وقفه در تولید روبه‌رو شد، یک نقطه عطف دیگر هم برای طالبی محسوب می‌شود: هم‌نشینی بازیگران مطرح و توانایی مثل زنده‌یاد خسرو شکیبایی و مریلا زارعی. شکیبایی این بار در نقشی متفاوت از کارهای قبلی‌اش، در قامت یک جانباز اعصاب و روان ظاهر می‌شود و با پل زدن میان عواطف یک پدر (بعد از سال‌ها دوری از خانواده و فرزند) و رنج‌های ناشی از جراحت‌های جنگی، شخصیتی همدلی‌برانگیز برای مخاطب می‌سازد. از سوی دیگر، مریلا زارعی با تلاشی عمیق و موثر، ما را با دختری همراه می‌کند که در مقاطع مختلف با نابسامانی‌هایی در زندگی‌اش روبه‌رو شده؛ آن‌قدر باورپذیر که بازی‌اش در سکانس خاموش کردن شمع‌های کیک تولد در زندان، به یکی از نقاط عطف کارنامه‌ی کاری‌اش تبدیل می‌شود.

دست‌ های خالی روایت مهجوریت و به حاشیه رانده شدن مردانی است که روزگاری در مرکز میدان بودند، اما چرخش روزگار آنها را در غبار فراموشی پنهان کرده است. حالا بعد از سال‌ها، نوبت به اعلام حضورشان رسیده؛ حضوری که همه چیز را دستخوش تغییر می‌کند و مسیر زندگی خودشان و اطرافیان را رنگی تازه و پرچالش می‌بخشد. در نهایت، انگار این گره‌ها باز هم باید با دست خودشان گشوده شود – یا حداقل خودشان چنین دین و تکلیفی را بر دوش خود احساس می‌کنند.

امیرحسین (خسرو شکیبایی): سلام. / سنجری (مسعود رایگان): سلام دیوونه حسین. / امیرحسین: دیشب کربلایی شدم. / سنجری: اِ؟ خوب چی شد؟ / امیرحسین: انگار آقا رو دیدم. خواستم بگم؛ ولی روم نشد. خواستم بگم اسیر بودم، دیدم اون همه اهل بیتش به اسارت رفته. خواستم بگم جهاد کردم، دیدم جهاد من کجا؟ جهاد حسین کجا؟ خواستم بگم بچم، دیدم دستم خالی بود. دستم خیلی خالی بود. با دست خالی چیکار میتونستم بکنم؟